image

Met de trein 3

‘Een vriendin van mij is hoogsensitief.’
De ruim bedeelde vrouw, twee banken verderop in de coupé gaat even verzitten en schuift de zonnebril een stukje dieper in haar asblonde lokken.
Ze is van die onbestemde leeftijd tussen “mooi geweest” en “dat zou je niet zeggen”.
‘Ze vergelijkt haar relatie met een klok’, vervolgt ze.
‘Als zij op de 12 staat en haar vriend op 6 dan zijn ze op hetzelfde moment het verst van elkaar verwijderd maar ook dichterbij dan ooit.’
Het blijft even stil, haar reisgenote, met de rug naar mij toe en vanaf de zijkant slechts gedeeltelijk zichtbaar, slaat een been over het andere en vinnigt een denkbeeldig stofje van haar wijnrode pantalon.
Dan duurt het te lang voor het kwartje valt.
‘De wijzers, die staan tegenover elkaar maar ook in elkaars verlengde, snap je?’
Een triomfantelijk lachje schemert om haar mondhoeken.
‘En dan ben je dus hoogsensitief’, mompelt de ander, terwijl ze in de handtas naast zich rommelt.
‘Niet dan?’
‘Hoe verzin je ‘t, dat kan toch ook op de 9 en de 3.’
Nu valt de stilte aan de andere kant.
‘Ja hier is ie’, ze haalt een roze uitklapdoosje met een telefoon tevoorschijn en buigt enthousiast naar voren.
‘Ik heb foto’s, van Remko en Maartje.’

image

Met de trein 2

Ik had op een 4 persoonsbank een plekje bij het raam gekozen, in de rijrichting.
Dat is een optimistische positie. Je kunt zien wat er aankomt en je blik is voortdurend op de toekomst gericht. Het valt me op dat mensen die tegen de rijrichting in zitten een wat droefgeestige indruk maken. Waarschijnlijk omdat ze alles in een flits aan zich voorbij zien trekken.
Ieder weiland, elke boerenhoeve of viaduct komt even langs, wordt snel kleiner en verdwijnt in de verte. Het is allemaal geweest voorgoed voorbij. En als vanzelf bespiegelen ze hun eigen leven en trekken neerslachtige conclusies.
Terwijl voor de positivo’s van ‘in de rijrichting’ het glas bijna vol is. Zij kijken reikhalzend uit naar later en zien hun bestemming steeds dichterbij komen. De ene reiziger wordt zich in de trein pijnlijk bewust van de vergankelijkheid, voor de ander is het louter voorpret geblazen.
Het is daarom zaak uw zitplaats met zorg te kiezen. Kijk dus op het perron vooraf welke kant u opgaat. Vraag eventueel advies aan een passerende spoorwegemployee.
Mochten alle goede plekken bezet zijn vraag dan aan medepassagiers om van plaats te ruilen. Simuleer desnoods een exotische kwaal, het is nu eenmaal ieder voor zich.

image

Met de trein 1

Het was heel lang geleden dat ik met de trein geweest was. Elke coupé stond nog blauw van de rook, de asbakjes klepperden dat het een lieve lust was, als de deur van het toilet openging raakten reizigers met een staanplaats niet zelden buiten bewustzijn en niemand had nog van Wifi gehoord. In de wagons werden ook dieren vervoerd, er lag stro op de vloer en de conducteur knipte een gaatje in je oor als je geen kaartje had, daarna pakte hij je bij kop en kont en draaide het raampje open. Zo lang geleden dus.
Maar nu werd ik verrast door het frisse interieur van de stiltecoupé, waar iedereen zelfs geruisloos bleek te ademen en door de mierzoete stem van de chef die via de intercom op me afzweefde.
De chef die ik vroeger nog weleens in een nare droom tegenkwam terwijl hij ‘Grrrroningen!’ door zijn microfoon hoestte. En dat op een volume waardoor je onwillekeurig controleerde of je toch niet met iets in overtreding was. De veren die uit je zitting staken, dat was al hoor!
Die stem maakte je duidelijk dat het zijn trein was en dat je God op je blote knieën mocht danken dat je er een ritje mee had mogen maken.
‘Grrroooningen Eindpunt, iedereen der uit!’

Maar nu werd ik hartelijk welkom geheten, hoorde ik dat we om 18.11, op tijd volgens dienstregeling uit Amersfoort vertrokken waren en onderweg de volgende stations met de volgende overstapmogelijkheden aan zouden doen. Zelfs de betreffende perrons werden even aangestipt.
Heerlijk, ik schurkte me nog eens tegen de rugleuning. Vroeger werden je nieren tijdens het rangeren nog weleens door elkaar gehusseld, nu trok de Sprinter haast onmerkbaar op.
Het kaartje had ik geprint via de NS site, fluitje, mijn naam stond er met grote letters op gedrukt. Een VIP gevoel. De auto kon weg. Ik nam me voor vanaf nu alles met de trein te doen.

We hadden al een beetje snelheid toen er een oudere dame door de klapdeur binnenkwam.
Ze deed haar jas uit, keek om zich heen, zuchtte en zei ; ‘ Op het nippertje’
Ik zocht met een licht bestraffende uitdrukking haar blik en legde mijn wijsvinger verticaal over mijn lippen. Ze schrok en fluisterde: ‘Oh ja, stiltecoupé…’
Ik knikte minzaam. Aan mij zal het niet liggen.

 

image

Pandamonium

Ik heb begrepen dat het hele land in vuur en vlam staat. Omdat twee moddervette panda’s op weg zijn naar ons land. Onder begeleiding van een steward en vier verzorgers. In een gecapitonneerde container met raampjes. Voor 1 miljoen per jaar geleased van de Chinezen, na gebruik onbeschadigd terugsturen svp. Twee zwart witte knuffelberen die de hele dag niks anders doen dan voor duizenden euro’s bamboe wegwerken, aan hun hol krabben en in de zon liggen. En Nederland (vooral Rhenen) wordt gek. De plaatselijke middenstandsvereniging heeft na lange brainstorm sessies een ongeëvenaarde creativiteit tentoon gespreid.
Bakker van Oosterom?:
– Ik dacht aan Pandabroodjes!
– Geniaal!
Slagerij van der Veen? :
– Pandaworst!
– Zoals die van Bassie en Adriaan?
– Yep!
Hoe kom je er op.
Was een ideetje van mijn vrouw Tinie.

Er is – onder strenge Chinese begeleiding- een verblijf gebouwd waar de gemiddelde
starter op de woningmarkt het schuim van om de mond krijgt. Er is rond de villa een habitat- lees tuin- gecreëerd waarvan Rob Verlinden ( Eigen Huis en Tuin) in een meervoudig orgasme uit zou barsten.
7 (zeven!) miljoen heeft de grap tot nu toe gekost. CV installatie voor de komende kille paasdagen, een koelcel om het dieet van schaarse soorten bamboe koel te houden en een airco in de zomer. Plus een kraamkamer als onze ruimgevulde oekipoekies na het uitbuiken nog energie over hebben voor een erotisch tussendoortje.
Waarschijnlijk niet want voortplanten is een probleem. Bamboe schijnt de pest te zijn voor het libido. Het is maar dat u het weet als u tweede Paasdag in de plaatselijk Hong Kong Garden bij het lopend buffet staat.
Maar wat als Ping of Pong een koutje pakt of in een bamboesplintertje blijft steken?
Wie houdt de Hollander in toom die geneigd is alles te voeren wat poten of vleugels heeft?
‘Nee Wesly, Panda’s lusten geen M&M’s, Wat zeg ik nou, niet gooien!’
Zijn wij wel Pandaproof?

Maar de Hamvraag is natuurlijk; Wat zegt deze aaibaarheids eruptie over de staat van het land? En over de psychische gezondheid van haar ingezetenen?
Wat komen wij tekort, waarom kunnen we alleen genotsstofjes ontwikkelen als we twee zwart witte
haarballen van een glijbaan zien waggelen. Waar zit het losse schroefje in het brein van de gemiddelde Nederlander? En wat doet Den Haag?
Ik maak me zorgen en dan moet ik eten.
Een pandaburger bijvoorbeeld. Laten we er maar ’s een aansnijden. Voor dat geld zouden ze moeten smaken, toch?

image

Hot in Holland

Wie krijgt haar boer en vindt de boer zijn vrouw
Zal Linda ooit nog in maat 40 passen
Gaat Paay nu zelf ook iemand onderplassen
En wat moet Jinek verder zonder Pauw

Is Rokjesdag al officieel begonnen
En heeft Humberto echt iets met Dionne?

De wereld piept en kraakt, ondertussen in een klein, onnozel landje aan de zee…

image

Mayday

‘Dag mensen in de Europese staten
Wij hadden jullie best een beetje lief
Maar nu staat zwart op wit in deze brief
Dat wij de Unie moeten gaan verlaten

Een raad, als je je land wilt ruineren
Zou ik een referendum adviseren.’

 

Na het Brexit referendum kwam vandaag de lang verwachte brief van Premier May
waarin de scheidingsprocedure wordt gestart.

image

Muis

Wie wil er niet zo’n stofje als die muis
Om daarmee jeugd en jaren terug te winnen
Je zou zelfs overnieuw kunnen beginnen
Of kom je van een koude kermis thuis

Op aarde kun je dan geen stap meer zetten
En nog eens 50 jaar die snelsonnetten!

Wetenschappers hebben een belangrijke stap gezet in het terugdringen
van veroudering. Een stokoude muis rent weer rond en krijgt zijn haar terug.