image

Sushi

Het viel volgens de eigenaar wel mee
Er was dan wel gekotst over het eten
En hier en daar op het tapijt gescheten
En hij had zeker nog een bord of twee

Het personeel liet zich ook graag kleineren
Tot volgend jaar en fijne avond,…heren!

Naar voorbeeld van de Britse Riot Club, verbouwden 200 Groningse Vindicat studenten een plaatselijk Sushi restaurant. Het personeel en de universiteit spreekt schande, de eigenaar beducht voor zijn omzet vindt de ophef overdreven.

Advertenties

image

 

Nambia

Dat Nambia is echt een land voor mij
Gebraden kwartels hangen aan de bomen
Men heeft nog nooit van Rutte III vernomen
En alle Nambianen kijken blij

Zo’n Trump verdient ons allergrootst respect
Want hij heeft het als eerste zelf ontdekt!

(Om die prestatie passend te belonen
Mag hij er met Melania gaan wonen!)

De Amerikaanse president Donald Trump heeft Nambia uitbundig geprezen bij de Verenigde Naties. Dat leidde volgens Amerikaanse media tot veel verwarring, omdat het land niet bestaat.

image

Formatie

En toen ging er een bode maar eens kijken
Het stonk enorm, kwam dat niet uit die zaal
Wie zaten daar toch ook weer allemaal?
De deur werd geforceerd, men vond 5 lijken

Wat waren die hier toch aan het bespreken?
Waarschijnlijk ooit van ouderdom bezweken.

(Er was 1 schedel met een brede mond
Die in een holle lach wijd open stond)

Bijna een record. De formatie van het nieuwe kabinet duurt al bijna 200 dagen.
Een gênante vertoning.

image

Beetje ouwehoeren

‘Ik zie hier nog een klein streepje.’
De man voor juwelier Wilting, ik schat de heer Wilting in eigen persoon, draait zich om met een blik alsof ik hem onverwacht bij de ballen heb gegrepen.
Met een glimlach, die ik zelf als ontwapenend zou omschrijven, kijk ik hem aan.
Geintje. In een split second schakelt hij van verbazing naar begrip en pakt zijn ouderwetse zeem, zo eentje die bij het uitwringen een geluid maakt waar je ruggengraat van verbrijzelt.
‘Nou wijs maar aan dan’, lacht hij.

In dit oude winkelstraatje aan de zee zie je de neringdoenden voortdurend met sop, bezems en dweilen aan de gang.
‘Dat komt door het zout meneer’, verklaart hij, ‘dat slaat vettig neer op glas. Bovendien hebben ze vannacht de boel ondergerocheld. En dat komt de verkoop niet ten goede.’
‘Maar nu gaat u weer sky high!’
‘Ik kan na vanmiddag de boel sluiten’, zegt hij.

Naarmate de jaren vorderen, ben ik een steeds enormere ouwehoer geworden. De leukigheid verlaat als diarree mijn mond, niet te stoppen. Vaak hoor ik mezelf al kakelen nog voor ik erover nagedacht heb. Meestal gaat het goed, soms krijg ik een: ‘Waar bemoei je je mee eikel’, maar daar ben ik snel overheen.

Zoals bij de bak met spercieboontjes, bij AH.
Ik wijs: ‘Ziet u dat? 49 cent per pond in de bonus. Als echte Hollandse kunt u die niet laten liggen mevrouw.’
De dubbelgeroosterde overrijpe blondine, in een creatie waaruit haar hammen uit alle macht een ontsnappingsroute zoeken, is even in de war.
‘Pardon?’
‘Je zult maar een volkstuintje hebben en de boontjes zijn net rijp…’
‘Ja… En?’
‘En dan zijn ze hier…’
Een leukigheidje dat om uitleg vraagt, is als een natte handdoek op de vloer van een kleedhokje.
‘Oh ja… nou dan heb ie pech.’ Met een onverschillig gezicht draait ze haar reuze-air-bags naar me toe en stevent op de gekoelde groenten af.
Dit praatje loopt vast, op onwil en een verwaarloosd denkraam.
‘Mafketel’, al liplezend hoor ik het haar denken.

Maar het allerergste weet ik te vermijden.
Twee jongens van een jaar of 8 spelen gitaar voor een muziekwinkel.
Ze kunnen al een paar grepen en laten me op verzoek The Lion Sleeps Tonight horen.
Ze houden de gitaar zo cool vast dat ik ze nu al een podiumcarrière voorspel.
Een trotse moeder is erbij komen staan, we zingen samen het refrein mee:
‘Ahh wheem away, Ahh wheem away, Ahh wheem away etceteree!’
Of ik ook gitaar speel?
Ik doe een bescheiden handgebaar.
Wat dacht u wat. Soft jazz, bossa nova, singer songwriter, u zegt het maar.
En even, héél even wacht ik of iemand vraagt…
Dan hoor ik ineens dat irritante, innerlijke stemmetje en het roept: ‘Als je het maar laat, ijdele kwast, wegwezen!’
‘Oefenen jongens elke dag oefenen…’
‘Ja meneer.’

We beleven de eerste najaarsstorm

 

image

EK

Geen tikkie terug maar hup de bal naar voren
Niet stiekem trekken aan een paardenstaart
De frêle enkels worden ook gespaard
En geen kapsones, dribbel, pass en scoren!

De vlag gaat uit voor gloednieuwe idolen
het vrouwenvoetbal heeft ons hart gestolen.

Vanavond spelen de oranjevrouwen tegen België.

image

 

Smakelijk

Trrring
Lugies..
Spreek ik met de directeur van de Vondelflat in Groningen?
Interim, ja dat klopt.
Met Pasquali van De Groenteman meneer Lugies. Wat is er aan de hand?
Ach Meneer Pasquali die bewoners, hoe ouder hoe gekker zullen we maar zeggen.
Ze lusten uw eten niet?
Nee en wat veel erger is, ze bestellen zelf, buiten de deur. Ongehoord.
Want?
Dit is een serviceflat voor bejaarden. Service meneer en dan behoor je niets meer zelf te kunnen of te willen en als je wel iets zelf kan hoor je je toch afhankelijk op te stellen, zo zijn de regels.
En nu willen ze lekker eten.
Ja, dat zal best maar hun willetje staat achter de deur. Ze eten gewoon de daghap.
En dat was?
Vandaag? Even kijken geprakte rode kool met een glazig aardappeltje en spekzwoerdjes.
Gatverd…
Nee meneer heerlijk, wat wil je nog meer als oud wrak. Een lekker streekgerecht dat ze nog kennen uit hun jeugd in de plaggenhut.
Maar meneer Lug..
En dat bord wordt leeggegeten anders als koude prak bij het ontbijt. Ja we laten ons niet piepelen door die oude krengen.
Maar als ze dat nou niet lekker vinden en liever..
Lieverkoekjes worden hier niet gebakken meneer Pasquali, wat zullen we nou krijgen!
De een aan de Chinees, de ander wil Pizza en de volgende een kogelbiefstukje..
Ze eten hier gewoon wat de pot schaft.
Dus…
Morgen geweekte grauwe erwten, gekookte schol en echte plakrijst. Wat zegt u daarvan?
Schandalig meneer Lugies..Maar u houdt ze toch niet tegen.
Jazeker, we denken zelfs aan een uitsmijter.
Bij de lunch? Nou lekker.
Nee bij de deur, om al die brommerhelmpjes van de maaltijdbezorging eruit te smijten..
En die dwangsom?
Zeker, 500 pietermannen per geweigerd plateau, betalen!
En anders?
Deurwaarder, politie.
De ME?
In het uiterste geval meneer Pasquali, alleen in het uiterste geval, we zijn geen beesten.
Maar ik ga u hangen want ik heb een eetafspraak met het Dagelijks Bestuur Bij Jonnie Boer in de Librije, drie sterren, lekker he..
Maar meneer L..
Tuut tuut..