87075047-84BD-456D-8CAC-6F5ED2761C87

 

Gezocht

Een wolf wil zich graag vestigen in Drenthe
Hij zoekt een leuke woonplek voor zijn roedel
En struint alvast op Marktplaats voor de boedel
Vrijstaand of tussenwoning, lage rente

Graag dicht bij kinderopvang, basisscholen
Houdt zich voor uw reactie aanbevolen.

( Weet u ook in uw buurt een lekker hapje
Het liefst iets kleins en met een felrood kapje)

Advertenties

Kamer debatteert over strijd tegen liquidatiegeweld

 

Hart

Grapperhaus gaat kniediep door het stof
Hij waagde het zijn hart te laten spreken
En was van de beleidslijn afgeweken;
Geen peuters uit IS gebied, Fuck off!

Nou, Rutte wil er niet meer over zeuren
Emotie tonen, ‘t zal niet meer gebeuren.

 

Minister Grapperhaus moet een uitspraak, waarin hij de mogelijkheid openhield dat Nederlandse kinderen onder de 4 jaar uit IS gebied worden opgehaald, terugtrekken. 

5CBB7B87-9185-409C-8312-67AB267F275D

 

Eurovisie

Een kip heeft dus dat festival gewonnen
Die kan blijmoedig worden bijgezet
Het wordt een rariteitenkabinet
Terwijl het ooit zo aardig is begonnen

Geen vrouw met baard, of een die staat te tokken
Maar Sandie Shaw, France Gall en Corry Brokken.

Israel won, ‘wij’ werden 18e…

 

 

7B2138BC-EA29-4C8D-A2E4-ED531A92619A

Mug

Op een tochtvlaag is ze mee naar binnen gedreven en heeft tot de nacht viel een beschut plekje opgezocht. Toen kwam de geur, in golven, warm en zoet. Ze zette zich af tegen de muur en vloog, cirkelend op zoek, jankend van begeerte. Moeiteloos vond ze het walmende ding in de diepte, landde en boorde zich in de weke massa.

Ze zit op het nachtkastje en heeft zoveel getankt dat er een aangename loomheid in haar vleugels is geslopen. Vol is ze, zwaar en slaperig.

Waar ze normaal bij het geringste teken van gevaar in een snelle looping zou zijn opgestegen, daar reageren haar poten nu te laat op de impuls om te vluchten.

FLATSSS…!

Mijn duim komt vernietigend neer op de mug die zich met mijn bloed heeft volgezogen. Een helderrode vlek verspreidt zich rondom het verpletterde onherkenbare insectenlijk op de witte muur.

Dat is één. Gek word ik ervan. Half drie is het, ik tel alweer zes jeukplekken. Mijn hand is opgezet, binnenkant pols, twee op een onbereikbare plaats onder mijn schouderblad, één op mijn voorhoofd en linkervoet, die ik om de koelte altijd buiten het dekbed steek.

Licht aan, ontluisterend realisme midden in de nacht. Een verzengende wraakzucht maakt zich van me meester.

‘Wat doe je?’ De slaapstem van mevrouw Pasquali die nóóit gestoken wordt. Natuurlijk, vrouwen hebben bitter bloed, geheel conform hun… geen flauwekul nu, de jacht in onze slaapkamer is geopend.
‘Mug’, grom ik. Mijn rechterhand sluit zich om het handvat van het elektrische tennisracket. Ik sla tegen de gordijnen, sluip langs de muur, dáár op de spiegelkast een nauwelijks zichtbaar schaduwplekje.
Ik breng het blad voorzichtig naar voren en sla toe.
Het knettert even, het muggenlijfje explodeert.
Ik houd de executieknop ingedrukt, meer, méér! Op death row zou ik een goeie zijn. Dan kringelt er een blauw rookwolkje omhoog. Een penetrante geur stijgt op. Dat is MIJN verbrande bloed. Rotzakken!
Met mijn nagel druk ik kruisjes, smeer Azaron, sprenkel citronella.
‘Heb je ‘m, kan het licht uit, wil slapen…’
Een laatste sluipgang door de ruimte, in de spiegel komt een gebogen naakte figuur voorbij met een waanzinnige blik in de ogen. Ik ga weer liggen, probeer me te ontspannen. De slaap komt op kousenvoeten.

Op de triplexbodem van het nachtkastje spreidt een kleine gedaante haar vliesdunne vleugelpaar en zet zich af…

013D469D-E4E3-480C-9914-05A057C5868B

 

Schreeuw

Lawaai bij het herdenken van de doden
Wat gaat er om in dat gestoorde hoofd
Of je opnieuw het leven van hen rooft
Vanmiddag heeft de rechtbank het verboden

Slechts stilte past de strijd die is gevoerd
De grootste schreeuwer ooit de mond gesnoerd.

Vanmiddag heeft de rechtbank een lawaaidemonstratie van activisten tijdens dodenherdenking verboden. …

 

B0FB6908-07B2-48D5-A248-8047F4B965A4

 

Meiden van Oranje

Ter ere van alweer een koningsdag
Is er een nieuwe foto opgedoken
Die is alom te lande veelbesproken
Het is een plaatje dat er wezen mag

Een remix en een catchy naam verzinnen
En Willem kan een meidengroep beginnen!

Nieuwe foto’s Van het Koninklijk gezin gemaakt door Erwin Olaf

 

 

EE7F334B-E340-4C3B-848D-36A381D5F173

 

Dom

Mévrouw!
Ze aarzelt nog tussen haar privé, ‘wat mot je van me eikel’, blik en het gespeeld servicegerichte van de cursus klantvriendelijkheid, met rollenspel. Ze komt ook net naar binnen lopen in haar jas met het vrolijke logo en de geur van de haastige laatste sigaret nog om haar heen.
Ik sta voor de broodjes en denk even aan George Baker die een tijdje terug nog met de Lidl Brown Bag door de winkel stumperde om zijn one hit wonder tot op de laatste druppel uit te melken. En altijd met diezelfde wanhopige grimlach waar ik een beetje bang van word.

Wetend dat ze pas weer op ‘aan’ staat als ze in de personeelskamer haar jas en shag heeft opgeborgen, besluit ik het er toch op te wagen.
Mag ik u wat vragen? Zonder iets te zeggen draait ze zich half naar me toe.
‘Laatst kwam ik thuis in de veronderstelling dat ik twee ham kaas croissants had gekocht maar het bleken alleen maar lege hulzen te zijn terwijl ik ze toch uit de bak met ham kaas had geschept. U snapt, een bittere teleurstelling’, grap ik.

Te lang verhaal, weer veel te indirect, wat een ouwehoer, hoor ik haar denken.
‘Ik wil dus graag weten’, vervolg ik, ‘of er nou niet weer croissants in de verkeerde bak liggen want ik kan het aan de buitenkant niet voelen.’
‘U mag er niet aankomen en weer terugleggen’, zegt ze gedecideerd.
‘Nee, natuurlijk niet’. Met een verontwaardigde intonatie in mijn stem ontken ik de deuken die ik zojuist in twee nog lauwe croissantjes heb geperst en daarna weggelegd.

‘Het stáát er toch.’ Ze snauwt een beetje.
‘Wát?’
‘Wat het is.’
‘Waar dan?’
‘Onder elke bak.’
Onder! Terwijl ik van boven naar beneden…
Dáár! Ze tikt met een geïrriteerde parelemoeren wijsvingernagel op het bordje.
‘Andersom vind ik logischer, je kijkt vanaf boven’, drijf ik nog even door.
Ze zwijgt luidruchtig.
‘Nou ja… dan zat ik dus in de verkeerde bak.’
‘Ja.’
‘Beetje dom’.
‘Ja.’
Even breekt er een vaag vergoelijkende glimlach door, voordat ze gehaast richting de klapdeuren loopt. Ik had het na al die jaren zo langzamerhand moeten weten.
Nooit de strijd aangaan met een vrouw, gewoon direct je ongelijk en onhandigheid erkennen.
Zo hou je de boel leefbaar. Ze winnen tóch.